منابع آب در یمن | بخش دوم

نمک زدایی آب برای استفاده به عنوان منبع احتمالی آینده یکی از راه حل های پیشنهادی برای جلوگیری از رسیدن بحران آب یمن به سطح فاجعه بار است. بر این اساس ، مطالعات گسترده پیرامون نمک زدایی ، که عبارت است از تبدیل آب دریا به آب آشامیدنی ، برای تأمین آب جمعیت هایی که در ساحل زندگی می کنند مفید خواهد بود. با این حال ، نمک زدایی گران است و هزینه ها باعث افزایش قیمت آب برای کل مردم می شود و به طور بالقوه آن را غیرقابل قبول می کند.

استفاده مجدد از فاضلاب
آب خاکستری به فاضلاب ناشی از وان ، دوش ، دستشویی ، ماشین لباسشویی ، سینک آشپزخانه و حوضچه های وضو در مساجد اشاره دارد. نتایج مطالعه نمونه های آب خاکستری که به صورت هفتگی از مساجد صنعا برای تعیین کیفیت جمع آوری شد ، نشان داد که خواص شیمیایی و فیزیکی ، نیترات (NO3) ، آمونیاک (NH3) ، فسفات (PO4) و کل مواد جامد معلق (TSS) در محدوده قابل قبول برای استفاده مجدد از آب در آبیاری. از سوی دیگر ، نتایج نشان داد که ویژگی های میکروبی و بیولوژیکی شکل های مدفوع آب خاکستری (FC) ، نیاز به اکسیژن بیولوژیکی (BOD5) و اکسیژن شیمیایی (COD) بیشتر از سطوح مجاز برای اهداف آبیاری بود.
مقدار فاضلاب
فن آوری های مختلف تصفیه فاضلاب در یمن استفاده می شود ، از پیچیده ترین نوع سیستم های لجن فعال با هوادهی گسترده تا ساده ترین حوضچه های تثبیت کننده زباله. بیش از 17 تصفیه خانه اصلی شهری و بیش از 15 تصفیه خانه فاضلاب کوچک در حال فعالیت هستند و جریان کل فاضلاب تصفیه شده روزانه حدود 300000 متر مکعب یا حدود 100 MCM در سال است. مقدار تولید شده از ظرفیت طراحی نیروگاهها در مکانهایی مانند صنعا و ایب فراتر رفته است در حالیکه سایرین ، مانند عدن ، هنوز طراحی نشده اند. BOD از افراد تأثیرگذار خارج از محدوده ویژگی های شناخته شده در جهان است ، که به دلیل کمبود آب پیش بینی شده بود. یک مطالعه در سال 2005 نشان داد که BOD به طور قابل توجهی در صنعا از 550 میلی گرم در لیتر (میلی گرم در لیتر) در سال 1985 به 800 میلی گرم در لیتر در 1992 افزایش یافت و در سالهای 2000-2004 به 1100 میلی گرم در لیتر رسید.

کیفیت فاضلاب
BOD مluثر بین 1000-1200 میلی گرم در لیتر در شهرهای کوهستانی مانند صنعا متغیر است ، به طور متوسط ​​500-700 میلی گرم در لیتر در شهرهای ساحلی. کیفیت فاضلاب از یک تصفیه خانه به ایستگاه دیگر متفاوت است ، در حجه با کیفیت خوب 30-50 میلی گرم در لیتر) ، در صنعا با BOD 291 میلی گرم در لیتر بسیار بد است. در مناطق با پساب بی کیفیت ، کشاورزان تمایل کمتری برای پذیرش فاضلاب برای آبیاری دارند. در یک مطالعه میدانی اخیر که به صورت آزمایشی کشت یونجه و کدو با استفاده از منابع آبیاری جایگزین (آبهای زیرزمینی و فاضلاب خام یا تصفیه شده) انجام شد ، مشخص شد که کلی فرمهای مدفوعی کل و مدفوع متصل به محصولات به طور قابل توجهی پایین تر است ، که نشان می دهد آبیاری متناوب می تواند راهی مناسب برای کود را اضافه کنید و آلودگی را همزمان کاهش دهید.


برداشت آب باران

هدف از برداشت آب باران جلوگیری از هدر رفتن تا حد ممکن بارندگی است. دولت برای جمع آوری آب باران برای آبیاری و مصارف خانگی ، بسیاری از سازه های کوچک برداشت آب و انحراف را ایجاد کرده است. این سازه ها می توانند آبهای زیرزمینی را دوباره شارژ کنند یا به عنوان آبهای سطحی مورد استفاده قرار گیرند. استفاده از آبهای سطحی بسیار آسانتر و م effectiveثرتر از حفاری و پمپاژ آبهای زیرزمینی است. صندوق توسعه اجتماعی و پروژه کار عامه هر دو صدها ساختار اضافی برداشت آب باران را در سرتاسر یمن اجرا می کنند ، چه به صورت سازه های باز و چه به صورت سازه های سرپوشیده ، به ویژه در مناطق روستایی بلکه در مناطق شهری مانند صنعا ، که امکان برداشت آب طوفان را فراهم می کند. از خیابان ها یا مقدار کمتری از پشت بام خانه ها و مدارس. در تحقیقات اخیر در مرکز آب و محیط زیست دانشگاه صنعا ، قابلیت استفاده از برداشت آب در امتداد جاده صنعا به حدیده مورد بررسی قرار گرفته است ، جایی که حقوق آب ، حوضچه آب و ساختارهای آبی مسائل اصلی مورد نیاز برای آبیاری است.

در دسترس بودن کل آب و سرانه در دسترس بودن

میزان دسترسی به آب هر سال کاهش می یابد. بانک جهانی گزارش داد که در سال 1990 ، 71 درصد از مردم به آب دسترسی داشتند. در سال 2010 ، این رقم به 65 درصد کاهش یافته بود. میزان سرانه آب در منطقه و جهان کمترین میزان است. سهم سرانه منابع آب 80 متر مکعب در سال - در مقایسه با میانگین جهانی 2500 متر مکعب یا حتی با متوسط ​​منطقه ای 1000 متر مکعب بسیار کم است. مجموع منابع آب تجدیدپذیر سالانه 2.5 BCM (1.5 BCM آب زیرزمینی و 1 BCM آب سطحی) برآورد شده است. با این حال ، کل مصرف سالانه 3.4 BCM است. این بدان معناست که سالانه 0.9 BCM از آبهای زیرزمینی تخلیه می شود و همزمان با کاهش سطح آب در اکثر سفره های آب ، بین 2 تا 6 متر در سال متغیر است. در نتیجه ، منابع آب زیرزمینی گرانبها انتظار می رود ظرف 15 تا 50 سال آینده خشک شوند.