مدیریت منابع آب در شیلی | بخش سوم

تاریخهای مهم در طول پانزده سال فرآیند اصلاح کد آب:

    1992 دولت اولین پروژه اصلاحی را معرفی کرد
    1996 دولت اصلاحاتی انجام داد و پروژه دوم را معرفی کرد
    1997 اصلاح آب به تصویب مجلس نمایندگان رسید
    1999 اصلاحات در کمیته های سنا تصویب شد
    2000 اصلاحات (به طور کلی) توسط سنا تصویب شد
    2004 اصلاحات (به تفصیل) در کمیته های سنا تصویب شد
    2005 پروژه نهایی به طور مشترک در هر دو اتاق برای رسیدگی به نگرانی های مربوط به برابری اجتماعی و پایداری محیط زیست تصویب شد
بازارهای آب

حقوق جدید آب توسط اداره کل آب (DGA) اعطا می شود. هنگامی که رقابت برای دریافت حقوق آب ایجاد می شود ، آنها از طریق حراج با حقوقی که به بالاترین پیشنهاد دهنده تعلق می گیرد ، اختصاص داده می شوند. نمونه ای از میانگین حجم آب سالانه معامله شده بین سالهای 1993 تا 1998 در مناطق مایپو و ماپوچو به ترتیب 821 لیتر در ثانیه و 161 لیتر در ثانیه را ثبت کرده است.

تجارت آب در اکثر مناطق شیلی یک روش معمول نیست و افراد انتظار ندارند که بتوانند مشکلات مربوط به تخصیص آب خود را از طریق انتقال بازار آب حل کنند. این امر به دلیل توزیع مشکل بین بازارها ، هنجارهای فرهنگی که حق زمین و آب را با هم ترکیب می کنند ، شهرسازی زمین های آبی و هزینه های زیاد معاملات در بسیاری از زمینه ها از جمله هزینه های مربوط به عنوان حقوق ثبت نشده ، هزینه های اطلاعات ، هزینه های اصلاح زیرساخت ها و فرصت هزینه زمان سرمایه گذاری در معامله

در حالی که در سراسر شیلی گسترده نیست ، بازارهای آب در مناطقی که اجرا شده اند به خوبی مستند شده اند. مطالعات نشان می دهد تجارت فعال برای حقوق استفاده از آب در دره لیماری ، جایی که آب با ارزش اقتصادی بالا کمیاب است ، به ویژه برای بخش کشاورزی در حال ظهور. تجارت بین بخشها آب را به مناطق شهری در حال رشد در دره الکی و حوضه فوقانی ماپوچو منتقل کرده است ، جایی که شرکتهای آب و توسعه دهندگان املاک به طور مداوم آب خریداری می کنند و 76 درصد از حقوق آب معامله شده بین سالهای 1993 تا 1999 را به خود اختصاص داده است. در مقابل ، بازارهای آب و معاملات در دره های BioBio ، Aconcagua و Cachapoal محدودتر شده است.

حکم رایج IDB و بانک جهانی این است که بازارهای آب در شیلی موفق بوده است. در برخی از مناطق شیلی ، بازارهای آب در دستیابی به اهداف اصلی تخصیص مجدد آب به مصارف با ارزش بالاتر و کسب کارآیی اقتصادی از طریق تجارت موفق بوده اند. هومبرتو پنا ، مدیر سابق اداره کل آب (DGA) در شیلی ، نظر متضادی ارائه می دهد در حالی که ادعا می کند که کمبود معاملات به این معناست که بازارهای آب به طور م waterثر آب را توزیع نمی کنند.

در قیمت گذاری آب ، دو عنصر باید متمایز شود: قیمت آب تصفیه نشده در منبع و قیمت آب تصفیه شده به کاربر نهایی. در بیشتر کشورها استفاده از آب در منبع رایگان است و قیمت آب بخشی یا تمام هزینه های تصفیه و تحویل آن را جبران می کند. شیلی استثنا است. به عنوان قانون آب 1981 نه تنها حقوق مالکیت خصوصی منابع آب را تأیید کرد ، بلکه اجازه فروش آنها را نیز داد ، بنابراین بازار آب ایجاد شد و اجازه تعیین قیمت منابع آب را داد. عرضه و تقاضا قرار بود آب اختصاص یافته و قیمت آن را در منبع تعیین کند. افزایش قیمت بین 41 تا 240 درصد بین سالهای 1986 تا 2000 تنها یک نشانگر این است که نیروهای بازار در تعیین فعالیتهای با ارزش و غیر فعال نقش دارند.

تعرفه های آب که توسط خدمات شهری برای تصفیه و تأمین آب مصرف کنندگان مسکونی و تجاری تعیین می شود باید به وضوح از قیمت منابع آب متمایز شود.
پایگاه منابع آب
منابع آبهای سطحی و زیرزمینی
شیلی با توزیع نامنظم مجموع بارش ها در سه منطقه آب و هوایی متمایز مشخص می شود: بیابان آتاکاما در منطقه شمالی ، منطقه مرکزی معتدل و مدیترانه ای و منطقه جنوبی سرد و بارانی. منطقه بیابانی خشک آتاکاما سالانه به طور متوسط ​​44.5 میلی متر بارندگی دریافت می کند در حالی که مناطق جنوبی 3000 میلی متر بارندگی سالانه به طور متوسط ​​دریافت می کنند. بر اساس گزارش فائو ، میانگین بارندگی سالانه 1522 میلی متر با حجم سالانه 1،152 کیلومتر مکعب است. از این حجم کل ، 884 کیلومتر مکعب رواناب می شود در حالی که 268 کیلومتر مکعب از رودخانه ها ، دریاچه ها و مخازن تبخیر می شود.
رودهای شیلی عموماً کوتاه هستند و از آند در شرق تا اقیانوس آرام در غرب جاری هستند. مهمترین رودخانه های شیلی ، رودخانه لوآ در صحرای آتاکامای شمالی است ، طولانی ترین رودخانه این کشور با طول 420 کیلومتر که از معادن مس آلوده شده است. رودخانه بیکر در پاتاگونیا ، بزرگترین رودخانه کشور از نظر تخلیه که محل بزرگترین نیروگاه برق آبی برنامه ریزی شده شیلی با ظرفیت 2400 مگاوات است. رودخانه بیوبیو ، دومین رودخانه طولانی کشور که به دلیل ساخت سد جنجالی Pangue در سال 1996 مشهور شد.