تامین آب و فاضلاب در سنگال | بخش دوم

بهره برداری بیش از حد از آب های زیرزمینی (بیش از حد برداشت) یک مشکل جدی در بخش هایی از سنگال است. به عنوان مثال، مونت رولان در 70 کیلومتری داکار، به خاطر چشمه های معدنی اش معروف بود. امروزه روستاییان برای پمپاژ آب نیاز به حفاری تا عمق 80 متری دارند. آب های زیرزمینی روستا به دلیل برداشت بیش از حد توسط شرکت آب معدنی که اخیراً درهای خود را بسته است، به طور جدی کاهش یافته است. تقریباً 80 درصد باغبانان سنگالی در اطراف مونت رولان قرار دارند.

داکار عمدتاً با آب استخراج شده از سفره های فسیلی که در معرض خطر بهره برداری بیش از حد و آلوده شدن با نفوذ آب نمک هستند، تامین می شود. مقداری آب از طریق یک خط لوله که ظرفیت آن در سال 1999 افزایش یافت، از تصفیه خانه آب نگنیث در دریاچه گویر وارد می شود.[9] به دلیل تقاضای فزاینده و نیاز به بستن گمانه‌های آلوده، باید آب سطحی بیشتری را از رودخانه سنگال در مسافتی در حدود 240 کیلومتر آورد که مستلزم هزینه‌های سرمایه‌گذاری بالایی برای توسعه بیشتر ظرفیت خط لوله موجود است. انتظار می رود حجم اضافی آبی که از رودخانه سنگال برداشت می شود به تدریج از 0.5 متر مکعب در ثانیه به حدود 6.0 متر مکعب در ثانیه در سال 2030 افزایش یابد. با این حال، برداشت از چنین مقادیر زیادی آب می تواند تأثیر زیست محیطی قابل توجهی بر دریاچه Guiers و دلتای رودخانه سنگال داشته باشد. علاوه بر این، با توجه به تغییرات آب و هوایی و عدم اطمینان در مورد عملکرد سد Manantali، پیش‌بینی وضعیت‌های کم جریان رودخانه سنگال در آینده دشوار است.

بیشتر فاضلاب داکار بدون تصفیه به اقیانوس اطلس تخلیه می شود. تصفیه خانه فاضلاب کامبرن، بزرگترین تاسیسات در حال بهره برداری در کشور، حدود 15 درصد از فاضلاب تولید شده در داکار را تصفیه می کند. از سال 2007 این ایستگاه توسط شرکت فرانسوی SAUR در حال بهره برداری و توسعه است. برخی از فاضلاب های تصفیه شده در حال استفاده مجدد هستند. از سال 2007، استفاده مجدد برای یک زمین گلف انجام شد و برای آبیاری درختان، فضاهای سبز و باغ‌های سبزی پس از تصفیه سوم در نظر گرفته شد.
زیر ساخت.
بهداشت در سال 2005 ONAS یک شبکه فاضلاب به طول 773 کیلومتر، 57 ایستگاه پمپاژ فاضلاب، 7 تصفیه خانه فاضلاب، و 70931 مشترک در داکار، سنت لوئیس، روفیسک، لوگا، تیس، سالی و کائولاک داشت. همچنین 113 کیلومتر زهکشی طوفان و 7 ایستگاه پمپاژ آب طوفان را در داکار و 4 شهرک راه اندازی کرد.
مسئولیت تامین آب و فاضلاب
خط مشی

وزارت شهرسازی، زیستگاه، د l'Hydraulique urbaine، de l'Hygiène publique et de l'Assainissement مسئول تنظیم سیاست برای تامین آب و فاضلاب شهری است.

وزارت هیدرولیک روستایی و ملی هیدروگرافیک وظیفه تامین آب روستایی را بر عهده دارد. این مسئولیت ها قبلاً زیر نظر وزارت کشاورزی بود.
وزارت محیط‌زیست، حفاظت از طبیعت، صنایع دستی حفاری و لاک‌ها مسئول جنبه‌های خاصی از مدیریت منابع آب است.

دولت یک برنامه آب و فاضلاب برای هزاره (PEPAM) را برای رسیدن به اهداف توسعه هزاره برای تامین آب و بهداشت راه اندازی کرده است. این برنامه یک پروژه نیست، بلکه چارچوبی را برای همه ذینفعان این بخش فراهم می کند. اهداف تا سال 2015 به شرح زیر است:

در مناطق روستائئ:

    تامین آب پایدار برای 2.3 میلیون نفر دیگر، افزایش دسترسی از 64 درصد در سال 2004 به 82 درصد در سال 2015.
    به 355000 خانوار روستایی اجازه دهید تا یک راه حل جداگانه برای مدیریت فضولات و آب خاکستری خانگی خود نصب کنند و دسترسی را از 17 درصد در سال 2004 به 59 درصد در سال 2015 افزایش دهید.
    اطمینان از بهداشت مهم ترین ساختمان های عمومی از طریق ساخت 3360 سرویس بهداشتی در مدارس، پست های بهداشت، بازارها و ایستگاه های اتوبوس.

در مناطق شهری:

    برای 1.64 میلیون نفر دیگر، اتصالات خانگی برای تامین آب فراهم کنید تا به نرخ دسترسی 88 درصدی در داکار و 79 درصدی در شهرهای داخلی در سال 2015 برسد، در مقایسه با 75.7 درصد و 57.1 درصد در سال 2002.
    به 1.73 میلیون نفر دیگر اجازه دسترسی به سرویس‌های بهداشتی داده شود و دسترسی از 56.7 درصد در سال 2002 به 78 درصد در سال 2015 افزایش یابد.
ارائه خدمات
مسئولیت تامین آب شهری بین شرکت ملی آب سنگال (Société Nationale des Eaux du Senegal (SONES))، یک شرکت هلدینگ، و Sénégalaise des Eaux (SDE)، یک شرکت فعال خصوصی مشترک است. در ابتدا، شرکت آب فرانسوی SAUR 51 درصد از سهام SDE را در اختیار داشت که 49 درصد باقیمانده بین دولت سنگال (5٪)، افراد خصوصی سنگالی (39٪) و کارکنان (5٪) تقسیم می شد. از سال 2011، SAUR دیگر به عنوان سهامدار در وب سایت SDE فهرست نشده بود. در عوض، سهام آن در اختیار شرکت هلدینگ زیرساخت آفریقای غربی Finagestion است که به نوبه خود مالکیت عمده آن متعلق به صندوق سرمایه گذاری خصوصی مستقر در آفریقا، Emerging Capital Partners است.