تامین آب و فاضلاب در سنگال | بخش پنجم

2000: تغییر دولت پس از انتخابات ریاست جمهوری که توسط رهبر مخالفان عبدالله واد برنده شد.

2001: نامه دوم سیاست توسعه و اثربخشی پروژه بلندمدت بخش آب تحت حمایت بانک جهانی. سیاست های آب و فاضلاب بدون تغییر عمده دنبال می شود.

2002: Sénégalaise Des Eaux طبق استاندارد ISO 9001، نسخه 2000، توسط انجمن فرانسوی تضمین کیفیت AFAQ گواهینامه دریافت کرد. SdE اولین شرکت سنگالی است که گواهینامه ISO را دریافت کرده و اولین شرکت آفریقایی است که بر اساس استاندارد ISO 9001 بر اساس مدیریت رضایت مشتری گواهینامه دریافت کرده است.

2005: نامه سوم سیاست توسعه. برنامه آب و بهداشت برای هزاره (PEPAM) ایجاد شده است. در مناطق روستایی، پروژه آزمایشی REGEFOR با موفقیت تکمیل شد و رویکرد آن اکنون در سطح ملی معرفی شده است.

2006: قرارداد اجاره با SDE پنج سال دیگر تمدید شد. قرارداد اجرا با SONES امضا شده است.

2008: دولت یک قرارداد عملکرد با ONAS امضا کرد.

2009: دولت یک مطالعه را برای ارزیابی، از جمله مسائل دیگر، تعیین کرد که آیا قرارداد اجاره باید به یک قرارداد امتیاز تبدیل شود که بر اساس آن شرکت خصوصی بخشی یا تمام سرمایه‌گذاری‌ها را تامین مالی می‌کند.

2010/11: SAUR سهم خود را در SDE به شرکت هلدینگ زیرساخت آفریقای غربی Finagestion می‌فروشد، که به نوبه خود مالکیت عمده آن متعلق به صندوق سرمایه‌گذاری خصوصی مستقر در آفریقا است Emerging Capital Partners.

2011: قرارداد اجاره با SDE دو سال دیگر تمدید شد.

2012: مکی سال به عنوان رئیس جمهور انتخاب شد و عبدالله وید را شکست داد.

سپتامبر 2013: تامین آب داکار به مدت سه هفته پس از وقفه در یک خط لوله انتقال کلیدی در Keur Momar Sarr قطع شد.

2014: قرارداد اجاره با SDE پنج سال دیگر تمدید شد.
جنبه های مالی و کارایی

سیاست مالی این بخش، همانطور که در سال 1994 تعریف شد، بر اصول کلیدی زیر استوار است:

    تنها حمایت دولت در قالب اعطای وام از طریق کمک مالی است. هیچ یارانه عملیاتی جاری وجود ندارد.
    افزایش بیش از حد تعرفه آب وجود نخواهد داشت. افزایش تعرفه ها بر اساس مدل مالی تدریجی است.
    یک تعرفه اجتماعی (بلوک اول تعرفه یارانه ای برای مصرف زیر 10 متر مکعب در ماه) به منظور اطمینان از مقرون به صرفه بودن وجود دارد.

تعرفه ها و بازیابی هزینه ها
تعرفه های آب شهری SDE تعرفه بلوک فزاینده ای را اعمال می کند که شامل سه بلوک است:
    تعرفه اجتماعی برای کاربران کم‌مصرف با اتصالات خانگی، به عنوان افرادی که کمتر از 20 متر مکعب در هر 60 روز مصرف می‌کنند، تعریف می‌شود که در سال 2008 191 FCFA/m3 بود.
    تعرفه منظم برای مصرف بین 20 تا 40 متر مکعب (قبلاً 100-20 متر مکعب) که در سال 2008 630 FCFA/m3 بود. و
    نرخ "بازدارنده" برای مصرف بیش از 40 متر مکعب (که قبلا 100 متر مکعب بود) که در سال 2008 789 FCFA/m3 بود.

در داکار آب نیز به صورت سطل در لوله های ایستاده به قیمت 30 CFA (0.06 دلار آمریکا) در هر سطل 25 لیتری، معادل 2.40 دلار آمریکا در هر متر مکعب فروخته می شود. نگهبانان استند پایپ، کارآفرینان کوچکی هستند که آب را از شرکت آب می خرند و به مشتریان خود می فروشند.

سازمان غیردولتی شهروند عمومی از ساختار تعرفه در سنگال انتقاد کرده است، زیرا فقیرترین افراد که تمایل به تکیه بر استندپایپ دارند، بالاترین تعرفه ها را می پردازند، "که بالغ بر 350 درصد تعرفه اجتماعی است". علاوه بر این، خانواده‌های مناطق کم‌درآمد ممکن است یک ارتباط مشترک داشته باشند و در نتیجه با نرخ «بازدارنده» مصرف کنند. به گزارش شهروند عمومی، این وضعیت منجر به وضعیتی می شود که در آن فقیرترین خانواده ها به آب خانواده های ثروتمندی که از مقادیر معمولی آب استفاده می کنند یارانه می دهند و واجد شرایط تعرفه «اجتماعی» هستند.

یک مطالعه بانک جهانی اذعان می‌کند که استفاده‌کنندگان استندپایپ برای آب هزینه بیشتری می‌پردازند و اشاره می‌کند که دولت آنها را به عنوان یک راه‌حل موقت می‌بیند و قصد دارد به تمام فقرا با اتصالات خصوصی دسترسی پیدا کند. با این حال، همچنان طبق همان مطالعه بانک جهانی، این سیاست از یک "نقص اساسی" رنج می برد: همان معیارهایی که یک خانوار را واجد شرایط دریافت یارانه می کند کم و بیش تضمین می کند که فقیر نیست. برنامه‌های ارتباط اجتماعی برای محله‌های باثباتی در نظر گرفته شده است که ساکنان آن خود را مستقر کرده‌اند. برای به دست آوردن یک ارتباط اجتماعی، متقاضی باید مالکیت زمین را داشته باشد و خانه موجود در آن واقع شود. خانواری که استطاعت مالی آن را داشته باشد و بتواند خانه ای دائمی بسازد، جزو فقیرترین افراد فقیر نیست.
افزایش قیمت‌ها بر اساس اهداف عملکرد، به اندازه نرخ تورم، به بیش از 3 درصد در سال محدود شده است، بنابراین تعرفه‌ها را به صورت واقعی ثابت نگه می‌دارند. متوسط ​​تعرفه آب از 350 FCFA/m3 در سال 1995 (0.72 دلار آمریکا در هر متر مکعب به نرخ مبادله 489 CFA/US$) به 496 FCFA/m3 (1.09 دلار آمریکا در متر مکعب به نرخ مبادله 456 CFA/m3) در سال 2007 افزایش یافت. .

بازیابی هزینه برای آب شهری تمام هزینه های مالی تامین آب به طور کامل جبران می شود، که برای یک شرکت آب در جنوب صحرای آفریقا بسیار غیرعادی است.