آیا نوشیدن آب سخت خطرناک است؟

میلیون ها نفر به آب سخت متکی هستند که حاوی غلظت بالایی از مواد معدنی محلول است. این مواد معدنی محلول به دور از خطرناک بودن، در واقع برای کسانی که آب مصرف می کنند مفید هستند.
آب سخت چیست؟

آب سخت، آبی است حاوی غلظت بالایی از مواد معدنی محلول، معمولاً کربنات های کلسیم یا منیزیم (CaCO3 یا MgCO3)، کلریدها (CaCl2 یا MgCl2) یا سولفات ها (CaSO4 یا MgSO4). سختی آب به منبع آن بستگی دارد. آب های زیرزمینی که با سنگ های متخلخل حاوی رسوبات مواد معدنی مانند سنگ آهک یا دولومیت در تماس بوده اند بسیار سخت خواهند بود، در حالی که آب از یخچال های طبیعی یا جریان از میان سنگ های آذرین بسیار نرم تر است.

سختی آب بر حسب میلی گرم کربنات کلسیم در لیتر تعیین و بر حسب قسمت در میلیون (ppm) گزارش می شود. به طور کلی، آب با ppm کمتر از 60 را می توان نرم، آب با ppm 60-120 نسبتاً سخت و آب با ppm بیشتر از 120 ppm را سخت در نظر گرفت. برای مرجع، آب مونترال معمولاً حدود 116 ppm یا نسبتاً سخت است و سختی آب دریا تقریباً 6630 ppm است زیرا حاوی نمک های محلول زیادی است (البته بسته به دریا).

آب سخت می‌تواند در عملکرد صابون‌ها و شوینده‌ها اختلال ایجاد کند و منجر به رسوب کربنات کلسیم، سولفات کلسیم و هیدروکسید منیزیم (Mg(OH)2) در داخل لوله‌ها و بویلرها شود که باعث کاهش جریان آب و گرمایش کمتر می‌شود. یون های موجود در آب سخت همچنین می توانند لوله های فلزی را از طریق خوردگی گالوانیکی خورده کنند. فیلترهای نرم کننده آب می توانند با استفاده از رزین های تبادل یونی که جایگزین یون های کلسیم و منیزیم با یون های سدیم و پتاسیم می شوند، این مشکلات را دور بزنند. اما اگر کسی آبی با غلظت کلسیم و منیزیم بالاتر از حد متوسط ​​مصرف کند. آیا آن خوب است؟

اثرات آب سخت بر سلامتی

مطالعات به طور کلی نشان داده اند که آب سخت تأثیرات مثبتی بر سلامت مصرف کنندگان دارد. چندین مطالعه گزارش کرده اند که کلسیم و منیزیم موجود در آب آشامیدنی یک اثر محافظتی وابسته به دوز در مورد بیماری های قلبی عروقی دارند. همچنین شواهدی وجود دارد که کلسیم و منیزیم موجود در آب آشامیدنی ممکن است به محافظت در برابر سرطان معده، روده بزرگ، رکتوم و سرطان پانکراس کمک کند و منیزیم ممکن است به محافظت در برابر سرطان مری و تخمدان کمک کند. آب سخت همچنین ممکن است نقش محافظتی در برابر تصلب شرایین در کودکان و نوجوانان داشته باشد.
برخی از مطالعات ارتباط بین محتوای مواد معدنی آب و اگزما یا درماتیت در کودکان را نشان داده اند. با این حال، یک مطالعه در سال 2011 از دانشگاه ناتینگهام که شامل 336 کودک 6 ماهه تا 16 ساله مبتلا به اگزما بود، این رابطه را مورد آزمایش قرار داد. محققان واحدهای نرم کننده آب را در نیمی از خانه های شرکت کنندگان نصب کردند و اگزمای کودکان را در یک دوره 3 ماهه زیر نظر گرفتند. با استفاده از یک سیستم امتیازدهی استاندارد، گروهی که آب نرم شده دریافت کردند، 20 درصد بهبودی نشان دادند، در حالی که گروهی که آب سخت را ادامه دادند، 22 درصد بهبود را نشان دادند، که بعید می‌داند که آب سخت در بدتر شدن علائم اگزما نقش داشته باشد.

به همین ترتیب، در حالی که برخی مطالعات همبستگی بین سختی آب و تشکیل سنگ کلیه را نشان داده اند، اکثر مطالعات چنین رابطه ای را پیدا نکرده اند.
تخمین زده می شود که افرادی که در مناطق سخت آب زندگی می کنند و روزانه 2 لیتر آب می نوشند، حدود 52 میلی گرم منیزیم از آب خود دریافت می کنند. با توجه به مصرف توصیه شده روزانه منیزیم 420 میلی گرم، آب می تواند حدود 12 درصد از آن را تشکیل دهد.

افراد مبتلا به دیابت نوع 2 اغلب هیپومنیزمی (منیزیم کم) را تجربه می کنند زیرا تنظیم انسولین برای عملکرد به منیزیم نیاز دارد. در این افراد، دریافت اضافی منیزیم از طریق آب آشامیدنی می تواند مفید باشد. افزایش غلظت منیزیم در آب سخت همچنین می تواند برای افرادی که یبوست مزمن را تجربه می کنند مفید باشد، زیرا نمک های منیزیم به عنوان ملین عمل می کنند. یک مطالعه اشاره کرد که سبزیجات پخته شده در آب سخت اغلب در غلظت کلسیم خود افزایش می‌یابند، برخلاف کاهشی که هنگام پختن در آب نرم مشاهده می‌شود.
برای انسان هایی که کلیه های سالم دارند، تجربه هیپرکلسمی (کلسیم بیش از حد) نسبتاً دشوار است، زیرا کلسیم اضافی از طریق کلیه ها دفع می شود. به طور مشابه، هیپرمنیزیمی نسبتاً نادر است و معمولاً فقط منجر به دوره‌های کوتاه اسهال می‌شود.

اثرات فیزیکی آب سخت

با این حال، دلایل غیرپزشکی وجود دارد که آب سخت همیشه ارجح نیست. اگر حلالیت نمک های معدنی بیش از حد باشد، آب سخت می تواند کدر به نظر برسد. علاوه بر این، اگر غلظت کلسیم از 100 پی‌پی‌ام فراتر رود، آب مزه‌ای خنده‌دار خواهد داشت. هیچ یک از اینها خطری ندارند، اما مصرف کنندگان ظاهر و طعم "تمیز" را ترجیح می دهند.

اساساً، در حالی که آب سخت می‌تواند برای وسایل و لوله‌ها سخت باشد، اما برای بدن سخت نیست و در واقع می‌تواند باعث افزایش کمی دریافت روزانه کلسیم و منیزیم شود.