چگونه کشورها آب را مدیریت می کنند: آرژانتین

بیش از 75 درصد از آرژانتین خشک یا نیمه خشک در نظر گرفته می شود و 85 درصد از آب های سطحی مربوط به حوزه رودخانه لاپلاتا در شرق شهری است.

با در دسترس بودن و کیفیت بالای آب در مراکز شهری - محل زندگی 91.7٪ از جمعیت - چالش اصلی کشور در نابرابری دسترسی به آب در مناطق روستایی است. با 500 لیتر در روز، مصرف آب آرژانتینی ها یکی از بالاترین ها در جهان است، اما کسانی که در مناطق خشک تر هستند گاهی اوقات به آب آشامیدنی مدیریت شده ایمن دسترسی ندارند. در استان جوجوی در شمال غربی، کمتر از 85 درصد خانوارها به زیرساخت های عمومی شبکه متصل هستند. حتی مناطقی که دارای منابع آب بالاتر از حد متوسط ​​هستند———از جمله استان بوئنوس آیرس——با خشکسالی و آلودگی ناشی از صنایع تولیدی، سویا و دامداری مواجه هستند.
کاری که دولت انجام می دهد

در سال 2016، رئیس جمهور مائوریسیو ماکری، طرح ملی آب 12.96 میلیارد دلاری را راه اندازی کرد که هدف آن افزایش دسترسی جهانی به آب آشامیدنی و پوشش بهداشتی به 75 درصد از کشور تا سال 2022 است، از حدود 60 درصد امروز. طرح ملی آب همچنین به دفتر مدیریت منابع آبی قدرت می دهد و شامل سازگاری با تغییرات آب و هوایی، حفظ منابع آب، بهداشت و استفاده مجدد است. شرکت ملی آب و فاضلاب و مؤسسه ملی آب در پروژه هایی که در 24 توافقنامه دوجانبه ای که ماکری با هلند برای بهبود زیرساخت های آب امضا کرده است، همکاری می کنند.

نقاط داغ آبی آرژانتین
تخریب خاک سالتا: این استان دچار خشکسالی های دوره ای می شود و به میزان 2500 مایل مربع در سال به بیابان زایی آرژانتین کمک می کند. پاکسازی گسترده جنگل‌های گرن چاکو (جنوب بولیوی، غرب پاراگوئه و شمال آرژانتین را پوشش می‌دهد) به منظور ایجاد راه برای کاشت سویا، این روند را تسریع کرده است.

آبخوان مرکوسور: آبخوان گوارانی، یکی از بزرگترین آبخوان های جهان، در شمال شرقی آرژانتین و همچنین بخش هایی از پاراگوئه، اروگوئه و برزیل قرار دارد. در سال 2018، پاراگوئه آخرین کشور از چهار کشوری بود که توافقنامه آبخوان گوارانی در سال 2010 را تصویب کرد، که می‌تواند حکمرانی مشترک بر این منبع آب زیرزمینی فراملی را ارتقا دهد. همکاری می تواند به توزیع منابع آبخوان کمک کند——برزیل 94 درصد برداشت در سال را به خود اختصاص می دهد.

Fracking در Neuquén: کنفدراسیون Neuquén Mapuche در سال 2018 از شرکت های نفت و گاز به دلیل آسیب رساندن به محیط زیست و تامین آب آنها شکایت کرد. هر چاه در منطقه نفت و گاز شیل Vaca Muerta Neuquén - یکی از بزرگترین‌های جهان - 640 کامیون آب، معادل 9 استخر در اندازه المپیک، در طول عمر چاه نیاز دارد. پس از استفاده در فرکینگ، این آب را نمی توان به طبیعت بازگرداند.