منابع آب شیرین اسلواکی | بخش اول

پیش بینی وضعیت آینده در اسلواکی

در بیشتر مناطق اسلواکی کاهش رواناب انتظار می رود. کاهش پیش بینی شده بستگی به سناریوی تغییرات آب و هوایی و قسمتی از اسلواکی دارد و بین 5 تا 40 درصد در سال 2030 و 5 درصد و بیش از 40 درصد در سال 2075 در مقایسه با دوره مرجع 1951-1980 متغیر است. بیشترین افت در مناطق پست پیش بینی می شود ، جایی که متوسط ​​کاهش متوسط ​​رواناب طولانی مدت به ترتیب 29 and و 45٪ در 2030 و 2075 انتظار می رود. کاهش اندکی در رواناب در کوهها (8 درصد در سال 2030 و 14 درصد در 2075) پیش بینی می شود. بیشترین کاهش در جنوب اسلواکی مرکزی (35٪ در 2030 و 50٪ در 2075) انتظار می رود. در کل قلمرو اسلواکی تغییرات درون سالانه در توزیع رواناب انتظار می رود: افزایش رواناب زمستانی و بهاری ، کاهش رواناب اواخر بهار و تابستان. تغییرات پیش بینی شده در سال 2075 به ترتیب ده ها درصد است. این اعداد به دلیل عدم قطعیت در روش ها و سناریوها باید با دقت تفسیر شوند. گرچه روند تغییرات بسیار محتمل است.
اروپا: پنج دسته دریاچه

تقریباً یک و نیم میلیون دریاچه در اروپا وجود دارد ، اگر آبهای کوچک با مساحت تا 0.001 کیلومتر مربع شامل شوند. مساحت کل دریاچه ها بیش از 200،000 کیلومتر مربع است. علاوه بر این مخازن دست ساز تقریباً 100000 کیلومتر مربع را پوشش می دهند. واکنش دریاچه های اروپایی به تغییرات آب و هوایی را می توان با تقسیم دریاچه ها به پنج دسته مورد بحث قرار داد:
دریاچه های عمیق و معتدل

به عنوان مثال ، نمایندگان معمولی این کلاس هستند. دریاچه های مگیوره ، اوهرید ، ژنو و کنستانس به ترتیب با عمق متوسط ​​177 ، 164 ، 153 و 90 متر. به دلیل عمق زیاد و زمستانهای نسبتاً معتدل ، معمولاً پوششی از یخ وجود ندارد. تغییرات آب و هوایی آینده در اروپا ممکن است گردش مالی دریاچه های عمیق را سرکوب کند. این به معنای افزایش شرایط تهی کننده و افزایش خطر eutrophication است. همچنین می توان شرایط اکسیژن را به دلیل افزایش فعالیت باکتریایی در آبهای عمیق و رسوبات سطحی تهدید کرد.
دریاچه های کم عمق و معتدل

بالاتون (600 کیلومتر مربع ، 3 متر) در مجارستان و ماریتز (114 کیلومتر مربع ، 8 متر) در آلمان متعلق به این کلاس هستند. افزایش دمای آب ممکن است منجر به افزایش تولید اولیه و ترکیب باکتریایی شود. احتمال وقایع شدید مضر ، به عنوان مثال تولید انبوه جلبک سبز آبی افزایش می یابد. اثرات ممکن است به زندگی ماهیان نیز تسری یابد. تغییرات در ترکیب گونه ها و کاهش صید ماهی پیش بینی می شود. استفاده از عبارت "آلودگی حرارتی" برای این دریاچه ها به خوبی توجیه شده است.
دریاچه های بورئال

لادوگا (17 670 کیلومتر مربع ، 51 متر) ، اونگا (9670 کیلومتر مربع ، 30 متر) و ونرن (5670 کیلومتر مربع ، 27 متر) بزرگترین در این کلاس هستند ، همچنین سه دریاچه بزرگ در اروپا هستند. این گروه شامل حدود 120 دریاچه با مساحت بیش از 100 کیلومتر مربع است. اکثر دریاچه های منطقه مغزی هر سال در دو دوره اختلاط از بالا به پایین مخلوط می شوند. کوتاه شدن دوره پوشش یخ بارزترین پیامد تغییر آب و هوا در این دریاچه ها خواهد بود. این می تواند شرایط اکسیژن را در زمستان و بهار بهبود بخشد.
دریاچه های قطب شمال

اینها عمدتا آبهای کوچک در کوههای شمالی اسکاندیناوی و در منطقه تاندرا هستند. دریاچه های قطب شمال به طور کلی به تغییرات محیطی حساس هستند. ذوب شدن یخبندان دائمی ممکن است اکوسیستم دریاچه های قطبی را به طور جدی تهدید کند. در برخی موارد ممکن است کل دریاچه در نتیجه ذوب زمین و افزایش تبخیر ناپدید شود.
دریاچه های کوهستانی

همه این دریاچه ها در ارتفاع زیاد در مرکز اروپا و همچنین آنهایی که در جنوب اسکاندیناوی واقع شده اند تعلق دارند. حتی اگر دریاچه های کوهستانی توسط کانال هایی به هم متصل شده باشند ، محدودیت های فیزیکی و زیست محیطی مهاجرت گونه ها را بین آنها محدود می کند. در آب و هوای گرم ، هیچ راه فراری وجود ندارد. تنها امکان بقا سازگاری است.
وضعیت کنونی در اروپا
تقاضای آب

در کل اتحادیه اروپا ، تولید انرژی 44 درصد از کل برداشت آب را شامل می شود و در درجه اول به عنوان آب خنک کننده عمل می کند. 24 درصد آب برداشت شده در کشاورزی ، 21 درصد برای تامین آب عمومی و 11 درصد برای مصارف صنعتی استفاده می شود.

با این حال ، این ارقام در سطح اتحادیه اروپا برای استفاده بخشی از آب ، تفاوت های قوی منطقه ای را پنهان می کند. به عنوان مثال ، در جنوب اروپا ، کشاورزی بیش از نیمی از کل برداشت ملی را به خود اختصاص می دهد که در برخی مناطق به بیش از 80٪ می رسد ، در حالی که در اروپای غربی بیش از نیمی از آب برداشت شده به عنوان آب خنک کننده به تولید انرژی می پردازد. در کشورهای عضو شمالی اتحادیه اروپا ، سهم کشاورزی در کل مصرف آب از تقریباً صفر در برخی از کشورها تا بیش از 30 درصد در کشورهای دیگر متغیر است. تقریباً 100 water آب خنک کننده مورد استفاده در تولید انرژی به بدن آب بازگردانده می شود. در مقابل ، مصرف آب از طریق رشد و تبخیر محصول معمولاً به این معنی است که تنها حدود 30 درصد از آب برداشت شده برای کشاورزی بازگردانده می شود.
در حال حاضر ، تنها دو کشور آلمان و فرانسه بیش از 40 درصد از برداشت آب اروپا توسط صنایع تولیدی را به خود اختصاص داده اند.