منابع آب شیرین ترکیه | بخش دوم

ترکیه دارای جمعیت روستایی زیادی است که 43 درصد از جمعیت فعال اقتصادی آن، نزدیک به 15 میلیون نفر، در بخش کشاورزی کار می کنند. پیش بینی می شد که بارش و منابع آبی آن تا اواسط قرن 11 درصد و تا پایان قرن 12 درصد کاهش یابد. در حالی که منابع آب به طور کلی برای این کشور نسبتاً فراوان است، ترکیه همچنان با کاهش نزدیک به یک سوم منابع آب سرانه تا اواسط قرن مواجه است. بنابراین، بخش کشاورزی ترکیه مجبور به بهره‌وری بیشتر در مصرف آب خواهد شد و علی‌رغم این افزایش راندمان، احتمالاً همچنان به عنوان منبع اشتغال کاهش می‌یابد. علیرغم این کاهش، ترکیه احتمالاً صادرکننده عمده کشاورزی خالص باقی خواهد ماند زیرا مساحت وسیع زمین، جمعیت روستایی زیاد و منابع آبی نسبتاً بزرگ به آن اجازه می‌دهد تا آب مجازی را به محیط منطقه‌ای کم‌آب خود صادر کند.

کاهش قابل توجهی در تغذیه بالقوه آب زیرزمینی برای قرن بیست و یکم در جنوب اروپا (اسپانیا و شمال ایتالیا) پیش بینی شده است، در حالی که افزایش به طور مداوم در شمال اروپا (دانمارک، جنوب انگلستان، شمال فرانسه) پیش بینی می شود. در امتداد حاشیه جنوبی دریای مدیترانه، کاهش بیش از 70 درصدی شارژ بالقوه آب زیرزمینی تا دهه 2050 با استفاده از خروجی از دو مدل آب و هوایی (ECHAM4، HadCM3) تحت دو سناریوی انتشار (A2، B2) شبیه‌سازی شده است.
سرچشمه های فرات و دجله

حوضه فرات-دجله میزبان دو رودخانه مهم خاورمیانه است و منابع آبی آن برای تولید برق آبی، آبیاری و استفاده خانگی در کشورهای حوضه، یعنی ترکیه، سوریه، عراق و ایران حیاتی است. تقریباً 90 درصد جریان فرات و 46 درصد جریان دجله از ترکیه سرچشمه می گیرد. بر اساس مدل‌ها و شبیه‌سازی‌های سناریوهای مختلف، پیش‌بینی‌هایی از تغییرات آتی دما، بارش، پوشش برف و دبی رودخانه در کشورهای حوزه فرات-دجله انجام شد. از این پیش بینی ها موارد زیر به دست آمد:

    دما: تمام شبیه‌سازی‌های سناریو نشان‌دهنده افزایش دمای سطح در کل حوضه فرات-دجله است. افزایش نسبتاً در ارتفاعات در زمستان بیشتر است. افزایش دمای سطح سالانه در ارتفاعات بین 2.1 درجه سانتی گراد (سناریوی انتشار کمتر، B1) و 4.1 درجه سانتی گراد (سناریوی انتشار بالاتر، A1FI) برای سال های 2041-2070، در حالی که بین 2.6 درجه سانتی گراد و 6.1 درجه سانتی گراد برای سال 2071-2071 متغیر است. 2099. افزایش دمای فصل سرد این پتانسیل را دارد که با کاهش پوشش برف و تغییر فصلی رواناب سطحی، چرخه هیدرولوژیکی منطقه را به شدت تحت تاثیر قرار دهد.
بارش: پیش‌بینی می‌شود که بارش در ارتفاعات و بخش‌های شمالی حوضه کاهش یابد و در قسمت‌های جنوبی افزایش یابد، همانطور که قبلا نشان داده شد (به عنوان مثال، ایوانز، 2008؛ اونول و سمازی، 2009؛ چنووت و همکاران، 2011). تغییرات بارش در بیشتر شبیه‌سازی‌ها در مناطق وسیع حوضه از نظر آماری معنی‌دار است. کاهش بارش پیش بینی شده در ارتفاعات تا پایان قرن حاضر 33٪ در سناریوی انتشار بالاتر (A1FI) و 6 - 24٪ در سناریوی A2 است. پیش‌بینی می‌شود که بارش معادل آب برف در ارتفاعات 55 درصد برای سناریوی B1، 77 تا 85 درصد برای سناریوی A2 و 87 درصد برای سناریوی A1FI کاهش یابد.
    تخلیه رودخانه: قلمرو ترکیه احتمالاً در مقایسه با سرزمین های دیگر کشورهای حوضه، اثرات نامطلوب مستقیم تغییرات آب و هوایی را تجربه خواهد کرد. پیش بینی می شود که رواناب سطحی سالانه تا پایان قرن حاضر بین 26 تا 57 درصد در خاک ترکیه کاهش یابد. از آنجایی که بسیاری از سرچشمه ها در این قلمرو قرار دارند، انتظار می رود تمام کشورهای دیگر در حوضه در طول قرن بیست و یکم استرس کاهش آب را احساس کنند.

این نتایج توسط مطالعات مدل دیگری اثبات شده است که نشان می دهد کاهش 12 درصدی میانگین سالانه دبی رودخانه فرات-دجله در ترکیه تا سال 2040-2069 (سناریوی IPCC A1B) و کاهش 29 تا 73 درصدی دبی رودخانه فرات تا پایان. قرن حاضر (تعدادی از مدل ها و سناریوهای انتشار.
نتایج مدل آب و هوایی منطقه ای برای دوره 2071-2100 تحت سناریوی انتشار SRES A2، در مقایسه با 1961-1990، نشان می دهد که افزایش قابل توجهی (48٪) در بارش فصل پاییز در جنوب شرقی ترکیه شبیه سازی شده است، که ممکن است به جبران کمک کند. کسری زمستان و بنابراین کاهش خالص تغییر در طول چرخه سالانه. با این حال، در این زمینه خطرات اجتماعی بالا و ظرفیت انطباق پایین است، که تضادهای احتمالی و استرس بر منابع آب را افزایش می‌دهد.
اروپا: پنج دسته دریاچه

تقریباً یک و نیم میلیون دریاچه در اروپا وجود دارد، اگر آب های کوچک با مساحت 0.001 کیلومتر مربع را در نظر بگیریم. مساحت کل دریاچه ها بیش از 200000 کیلومتر مربع است. علاوه بر این، مخازن دست ساز تقریباً 100000 کیلومتر مربع را پوشش می دهند.