امنیت غذا و آب بحرین | بخش اول

امتیاز کلیدی

    بحرین در حال حاضر سطح مناسبی از امنیت غذایی مبتنی بر تجارت را تجربه می کند. با این حال، در برابر اختلالات عرضه و ریسک قیمت آسیب پذیر است.
    بخشی از جمعیت در برابر افزایش قیمت مواد غذایی آسیب پذیر هستند که بخشی از آن به دلیل درآمد گسترده و نابرابری اجتماعی است.
    بحرین یکی از پر استرس ترین کشورهای جهان است. 30 درصد از جمعیت ممکن است تا سال 2025 با کمبود آب مواجه شوند.
    اگر بحرین با بحران امنیت غذایی مواجه شود، این امر می‌تواند ناآرامی‌های مدنی مداوم را تشدید کند که باعث بی‌ثباتی داخلی و منطقه‌ای می‌شود.
    هدف استراتژی امنیت غذایی بحرین افزایش خودکفایی غذایی به 60 درصد تقاضا در چهار سال آینده است. با توجه به محدودیت های منابع موجود، بعید است که این یک هدف بلندمدت عملی باشد.

 

خلاصه

بحرین در حال حاضر سطح مناسبی از امنیت غذایی مبتنی بر تجارت را تجربه می کند. با این حال، اتکا به واردات مواد غذایی کشور را در معرض ریسک بالایی از قیمت و عرضه قرار می دهد. برای مقابله با این امر، دولت راهبردهایی را برای افزایش خودکفایی غذایی داخلی ایجاد کرده است. منابع طبیعی کمیاب هرگونه گسترش قابل توجه بخش کشاورزی را محدود خواهد کرد. با ادامه رشد جمعیت و تغییر الگوهای مصرف به سمت محصولات فراوری شده و غربی، بحرین به طور فزاینده ای به واردات مواد غذایی وابسته خواهد شد. رشد مداوم درآمد ارز خارجی برای حمایت از امنیت غذایی مبتنی بر تجارت و کاهش خطرات مرتبط با یک سیستم غذایی جهانی شده مورد نیاز است. این رشد به دلیل بی ثباتی سیاسی مداوم مرتبط با نابرابری بومی بین سنی های حاکم و جمعیت اکثریت شیعه تهدید می شود.

 

تحلیل و بررسی

تقاضا برای غذا و آب

رشد جمعیت

بحرین در دو دهه گذشته رشد سریع جمعیتی را تجربه کرده است که با کشف ذخایر نفتی این کشور و افزایش سطح درآمد مرتبط است. جمعیت بحرین در سال 2014 حدود 1.344 میلیون نفر بود. این کشور با مساحت 710 کیلومتر مربع، یکی از بالاترین نرخ تراکم جمعیت را در جهان دارد. هشتاد و نه درصد از جمعیت در مناطق شهری زندگی می کنند و این احتمال وجود دارد که بحرین تا سال 2025 کاملاً شهری شود. رشد جمعیت و روند شهرنشینی فشار قابل توجهی بر پایگاه منابع طبیعی این کشور وارد کرده است. مصرف آب بسیار بیشتر از منابع آب طبیعی موجود است و تقاضای غذا به مراتب بیشتر از ظرفیت تولید کشاورزی داخلی است. رشد جمعیت و درآمد پیش‌بینی‌شده، عدم تطابق بین تقاضا و عرضه را تشدید می‌کند و کشور را ملزم به تامین منابع جایگزین آب و غذا می‌کند.

توزیع ثروت و نابرابری

بحرین کشوری با درآمد متوسط ​​است که درآمد ناخالص ملی (GNI) سرانه آن تقریباً 36000 دلار آمریکا در سال 2012 است. با این حال، آسیب های اجتماعی-اقتصادی که جمعیت شیعه با آن مواجه هستند، منجر به نابرابری در ثروت و توزیع منابع شده است. اقتصاد تحت سلطه یک تشکیلات کوچک حاکم است که نفوذ آنها مانعی برای اصلاحات اقتصادی و اجتماعی بسیار مورد نیاز بوده است. طبق برنامه توسعه سازمان ملل، 12.2 درصد از جمعیت بحرین با کمتر از 5 دلار آمریکا در روز زندگی می کنند. 20 درصد ثروتمندترین جمعیت بیش از 40 درصد از کل درآمد به دست آمده را تشکیل می دهند. وابستگی بیش از حد به نیروی کار ارزان خارجی منجر به بیکاری بالا در میان جمعیت محلی شده و همچنین به ناآرامی های اجتماعی مداوم کمک کرده است. بانک جهانی تخمین می زند که 25.4 درصد از مردان و 32.3 درصد از زنان 15 تا 24 ساله در حال حاضر بیکار هستند. بدون رشد قابل توجه فرصت های شغلی، پیش بینی می شود که با رسیدن جوانان به سن کار، بیکاری افزایش یابد.

تقاضای فعلی غذا و آب

میزان بالای مصرف آب منجر به برداشت بیش از حد از سفره های آب بحرین شده است. با در نظر گرفتن تلفات در شبکه توزیع عمومی، مصرف سرانه آب بحرین بین 273 تا 318 لیتر در روز در سال 2012 بوده است. تقاضای آب شهری تقریباً 47 درصد از کل نیاز آب بحرین را تشکیل می دهد. بخش کشاورزی از نزدیک به شرح زیر است. تقاضای 44.5 درصد و صنعت و بخش تجاری تقریباً به هشت درصد نیاز دارند.

با وجود رشد جمعیت، بی ثباتی سیاسی و نابرابری ثروت، اکثریت جمعیت بحرین در حال حاضر از امنیت غذایی برخوردار هستند. مشکل تغذیه ای جدی تری که ملت با آن مواجه است اپیدمی چاقی است. جهانی شدن و افزایش سریع استانداردهای زندگی منجر به تغییر الگوهای غذایی به سمت غذاهای غربی شده است که دارای ترکیب کربوهیدرات و چربی بالاتری هستند. سبک زندگی نیز به طور فزاینده ای کم تحرک شده است. تقریباً 70 درصد از بزرگسالان در بحرین دارای اضافه وزن یا چاق هستند. انتقال تغذیه بر سیستم مراقبت های بهداشتی کشور در سال های آتی فشار می آورد زیرا بروز بیماری های غیرواگیر مرتبط افزایش می یابد.