تغییرات آب و هوایی در فرانسه | بخش اول

تغییرات اقلیمی در فرانسه باعث ایجاد برخی از بزرگترین افزایش دمای سالانه ثبت شده در هر کشور اروپایی شده است. موج گرما در سال 2019 شاهد دمای 45.9 درجه سانتی گراد (114.6 درجه فارنهایت) بود. انتظار می رود امواج گرما و سایر رویدادهای شدید آب و هوایی با تداوم تغییرات آب و هوایی افزایش یابد. سایر اثرات زیست محیطی مورد انتظار عبارتند از افزایش سیل، به دلیل افزایش سطح آب دریا و افزایش ذوب یخچال های طبیعی. این تغییرات محیطی بیشتر منجر به تغییرات در اکوسیستم ها می شود و ارگانیسم های محلی را تحت تأثیر قرار می دهد.
به طور بالقوه منجر به زیان های اقتصادی برای مثال در بخش های کشاورزی و شیلات می شود.

فرانسه قانونی وضع کرده است که تا سال 2050 انتشار خالص گازهای گلخانه ای اتمسفر صفر (خنثی کربن) داشته باشد. اخیراً، دولت فرانسه به دلیل انجام ندادن کافی برای مبارزه با تغییرات آب و هوایی مورد انتقاد قرار گرفته است و در سال 2021 در دادگاه به دلیل تلاش های ناکافی خود مجرم شناخته شد. .
انتشار گازهای گلخانه ای

فرانسه تلاش می کند تا انتشار گازهای گلخانه ای خود را تا سال 2030 به 40 درصد کمتر از آنچه در سال 1990 بود کاهش دهد. دولت فرانسه امیدوار است تا سال 2040 به انتشار خالص صفر برسد.

جدول زیر مجموع انتشار سالانه گازهای گلخانه ای در فرانسه را بر حسب مگاتن معادل دی اکسید کربن (Mt CO2) نشان می دهد. مقادیر برای EU27 با بریتانیا (قبلا EU28) و همچنین مقادیر برای جهان برای مقایسه روند انتشار گنجانده شده است.
چهار بخش اصلی انتشار گاز در فرانسه عبارتند از حمل و نقل، کشاورزی، ساختمان و صنعت. در سال 2017، صنعت فرانسه (شامل تامین انرژی و سایر تولیدات) مسئول 46 درصد از کل انتشار CO2 بود که این رقم از حدود سال 2014 تقریباً ثابت بوده است. انتشارات

برای مجموع انتشار CO2 در سال 2018، فرانسه با مجموع 330 میلیون تن CO2 منتشر شده، رتبه 19 جهان را به خود اختصاص داده است، درست پایین تر از لهستان با انتشار 340 میلیون تن CO2 و بریتانیا با انتشار 370 میلیون تن CO2.

جدول زیر انتشار سالانه گازهای گلخانه ای در فرانسه را بر حسب تن معادل دی اکسید کربن سرانه (tCO2/capitala) نشان می دهد.
انتشار سرانه فرانسه در سال 2019 کمی کمتر از میانگین جهانی بود. در سال 2018، فرانسه با انتشار 5.19 تن CO2 سرانه در رتبه 17 جهان قرار گرفت. کشورهای همسایه آن بریتانیا (5.62T CO2/سرانه) و آلمان (9.12T CO2/سرانه) به ترتیب در رتبه های 14 و 9 قرار گرفتند.
تولید سوخت فسیلی و مصرف انرژی
در سال 2017، بخش‌های صنعتی مسئول 17.6 درصد از کل مصرف انرژی فرانسه بودند و بخش‌های غیرصنعتی 82.4 درصد از کل مصرف انرژی را به خود اختصاص دادند.

کل عرضه انرژی فرانسه در سال 2019 عمدتاً متکی به انرژی هسته ای (کمی بیش از 40٪) و نفت (30٪) بود. استفاده از زغال سنگ تنها 5 درصد از کل عرضه انرژی و گاز طبیعی کمی بیش از 15 درصد است. مابقی از منابع تجدیدپذیر مانند سوخت زیستی و انرژی آبی به دست آمد.
فرانسه هدف گذاری کرده است که تا سال 2030 32 درصد از کل انرژی مصرفی خود را از منابع تجدیدپذیر دریافت کند. آنها همچنین امیدوارند تا سال 2030 سهم انرژی هسته ای برای تولید برق را از 70 درصد به 50 درصد کاهش دهند (در سال 2020، هنوز حدود 70 درصد است. ٪. فرانسه همچنین قصد دارد آخرین کارخانه زغال سنگ خود را تا سال 2022 ببندد، که پس از بلژیک، اتریش و سوئد، آنها را به چهارمین کشور بدون زغال سنگ در اروپا تبدیل می کند. همه تلاش ها در راستای هدف قانون بی طرفی کربن است که فرانسه امیدوار است تا سال 2050 به آن برسد.
تاثیرات بر محیط طبیعی

افزایش کنونی دما محیط طبیعی فرانسه را تغییر می دهد، از بارش بیشتر در بهار و زمستان به امواج گرما و یخچال های طبیعی در حال ذوب سریع. انتظار می رود همه این اثرات تنها با افزایش دما بدتر شوند.
تغییرات دما و آب و هوا
در طول قرن بیستم، میانگین دمای سالانه در سرزمین اصلی فرانسه 0.95 درجه سانتیگراد افزایش یافت. در همین حال، متوسط ​​دمای جهانی سالانه در همان دوره زمانی 0.74 درجه سانتیگراد افزایش یافت. به این معنی که فرانسه شاهد افزایش متوسط ​​دما بود که در مقایسه با میانگین افزایش دمای جهانی حدود 30 درصد بیشتر بود. اگر این روند تا زمانی که میانگین دمای کره زمین به 2 درجه سانتیگراد رسیده است ادامه یابد، به این معنی است که میانگین دما در فرانسه تقریباً 3 درجه سانتیگراد افزایش یافته است. در حال حاضر، تابستان‌های گرم‌تر و زمستان‌های خنک‌تر در حال حاضر بارزتر شده‌اند که منجر به افزایش 5-35 درصدی بارندگی در پاییز و زمستان و همچنین کاهش بارندگی در تابستان می‌شود، که دومی همراه با افزایش دما، می‌تواند خطر را افزایش دهد. برای حوادث خشکسالی شدیدتر بخش مدیترانه ای کشور شاهد افزایش حدود 0.5 درجه سانتی گراد در هر دهه در دوره 1979-2005 بوده است که آن را به بخشی از کشور تبدیل می کند که بیشترین افزایش دما و بیشترین کاهش بارندگی سالانه را تجربه می کند. به جز در کوه های آلپ.

افزایش دما در کوه‌های آلپ فرانسه حتی گسترده‌تر از سایر نقاط کشور است و در حال حاضر با افزایش شتابان در چند دهه گذشته به افزایش میانگین 2 درجه سانتی‌گراد در مقایسه با انقلاب صنعتی نزدیک شده است.